Arzu Akgün "Dere" 130 x 170 cm

MERKUR yeni sanat sezonunu İzmirli genç sanatçı Arzu Akgün’ün ilk kişisel sergisiyle açıyor.

Arzu Akgün; özellikle büyük boyutlu ahşap panolara taşıdığı özel yaşam içeriklerini, psiko-sosyal bir eleştiriyi de yüklenen etkili bir şekilde resmediyor. Söz konusu çalışmalarda siyah ile soğuk renklerin dengeli birlikteliği, ahşap zeminin yarattığı sıcaklık duygusuyla çelişik bir bütünlük içinde sunuluyor. Ancak, ahşap zemine kazandırılan ve yer yer baskı resim disiplinini çağrıştıran dokusal vurgular, giderek netleşen özel bir dilin unsurlarına dönüşüyor.

Sanatçı “LOOK” sergisinde ahşap üzerine kazıma ve boyama tekniğiyle oluşturduğu 16 eserini sergileyecek.

Arzu Akgün İzmir 9 Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim bölümünde yüksek lisans eğitimine devam etmektedir.

MERKUR

Şakayık Sok. Aylin Apt. No:75/5

Teşvikiye Mah. Nişantaşı/Istanbul

T:0212 231 69 87

F:0212 231 55 07

www.galerimerkur.com

galeri@galerimerkur.com

Gülçin Anıl Sergi Davetiyesinden

Sevgiden, hoşgörüden geçen her yol, 4 – 16 Eylül 2010 tarihleri arasında bu sergide kesişecek….

Sanatı ve sanatçıyı desteklemeyi kendine ilke edinen Dibeklihan Sanat Köyü, sanatçı Gülçin Anıl’ın “ilahi dönüşteki sırlı dünya” adlı sergisine ev sahipliği yapıyor.

Zerrin Ulusman tarafından yapımcılığı üstlenilen, eser- mekan bütünlüğü vurgulanarak sergi mekanı olarak seçilen Dibekli han, Orhan Kemal avlusu, 4 – 16 Eylül tarihleri arasında, sergi konseptiyle ilgili çeşitli performansları da içeren bu sergiye, tüm Bodrumluları ve Bodrum’da olanları bekliyor.

Gülçin Anıl, Bodrum’da gerçekleştirdiği 6.kişisel sergisi olan “ilahi dönüşteki sırlı dünya” da, Mevlana’nın öğretisinden güç alarak, törensel ibadet halkası olan sema halini kendi bilgi birikimi ve uslubuyla sanatseverlerle paylaşıyor.

Daha önce ilk kez İstanbul’da izleyicilerin beğenisine sunulan ‘Dönüş’ temalı eserler, Ankara, Konya, Bursa ve İstanbul’da, Mevlana’nın 800.doğum yıldönümü kutlamalarıyla eşzamanlı olarak Dolmabahçe Sarayı Sanat Galerisinde sergilenmiş olup, 4 – 16 Eylül tarihleri arasında ilk defa Bodrum’da Dibekli han’ da sergilenecektir.

GÜLÇİN ANIL, geçirdiği yaşam ve bu yaşam parçalarına yansıyan “Martılar ve Tekneler”, “İnsan ve Müzik” , “Kanatlı Kadınlar”, “Ana Tanrıçalar”, “Bereket”, “Budhalar” ve ”Dans” serisinden sonra farkındalıklarının sonucu olarak ortaya çıkan “Semazenler” serisiyle, Mevlana’nın öğretisi ve tuvalin üzerinde denetleyemediği elinin enerjisini birleştirerek evrenin ruhuna karışmasını, oradan da insanlara geçmesini diliyor.

Bu sergi tüm izleyenlere, içeriğinde gerçekleştirilecek (canlı sufi müzik dinletisi- video gösterileri-Mevlevilik üzerine konferans..) olan görsel ve dinletilerle bütünleştirilerek,bir hal,bir hayat,bir ses,bir nefes verecektir.

Gülcin Anıl resimle yaşıyor, resim yapmadan var olamayacağına inanıyor. Konulardaki farlılıklara karşın, Anıl’ın resimlerinde bazı öğeler hiç değişmediği gibi sanatçının, hareket ve renk kullanımındaki özgünlüğünü ve yeteneğini “semazenler” serisinde iyice perçinlemekte olduğu gözlemleniyor.

Sergi yapımcısı: Zerrin Ulusman

Sergi yeri: Dibeklihan Sanat Köyü – Yakaköy

Sergi alanı: Orhan Kemal Meydanı

Kokteyl: 4 Eylül Cumartesi 19:30

Performans 1 : 10 Eylül Cuma – Canlı Sufi müzik dinletisi

Mekan iletişim: Dibekli han – Cenap Tezer – 0532 263 84 36

Gustav Just

Gustav Just’u “İstanbul’a Sevgilerle” resim sergisinden tanıdık. Arkadaşı ressam Harro Pirch ile son 12 senedir Türkiye’ye gelip burada resim çalışmalarını sürdüren sanatçı ile yaptığımız röportajı siz sanatseverlerin ilgisine sunuyoruz.

A.Viyana denilince aklımıza ilk Gustav Klimt geliyor. Sizin de isminiz Gustav. İsimdaşsınız. Bu konuda size takılıyorlar mı?

G. Birde aynı isimde meşhur bir Viyanalı kompozitörümüz var. Sadece Gustav Klimt yok meşhurlar arasında yani.

A. Sizi  “İstanbul’a Sevgilerle” sergisinde tanıdık. Buradaki bütün resimleriniz suluboya. Sadece suluboya mı çalışıyorsunuz?

G. Bu sergiye özel suluboya çalıştım. Yoksa sadece suluboya yapmıyorum.Yağlıboya, taş baskı çalışmalarımda mevcut.

A. Bunca İstanbul resmi yapmışsınız. Sizin İstanbul sevginiz nereden geliyor?

G. Bu sevgi aslında bana “Harro Pirch” den geçti. 1997′den beri her yıl en az iki kez Türkiye’ye geliyoruz.

A. İstanbul’la ilgili en çok neyi seviyorsunuz? Viyana ile kıyaslayınca…

G. Viyana’da İstanbul gibidir. Karışık ve streslidir. Viyana’da insanların birbirine tahammülü yoktur. Ancak Türkiye’de insanların birbirine daha töleranslı olduğunu görüyorum. Ayrıca Türkiye’de özellikle son zamanlarda teknik anlamda gelişim çok iyi. Burada metro da var, tramvay da var, tünel de var ve de en önemlisi Akbil var. (Gülüşmeler)

A. Peki, eğitiminizi de resim üzerine mi aldınız?

G. Ben aslında heykeltraşım. Eğitimimi de ahşap üzerine aldım. Ahşap heykeller yapmak benim esas işim.

A. Sanat dışında nelerle uğraşıyorsunuz?

G. Ailem. Zamanımın büyük bir kısmı onlarla geçiyor. İki kızım var. İkiside evli. İki de torunum var.

A. Türkiye’de güzel sanatlarla uğraşmak ve bundan ekmek yemek oldukça zordur. Avrupa’da da sanatçı olmak zor mu?

G. Ben şu anda emekli bir öğretmenim. Emekli maaşım ile yaşıyorum. Dolayısı ile ekmeğimi resimden kazanmak zorunda değilim.  Ancak yine de resim sattığım zaman çok seviniyorum.

A. Daha önce “Harro Pirch” e de sorduk. Sizler İkinci Dünya savaşı çocuklarısınız. Savaşın size etkisi nasıl oldu? Onca yıkım, hissiyatınıza nasıl nüfuz etti? Sanatınızı nasıl etkiledi.

G. Ben 1939 senesinde doğdum. Çok zorluklar yaşadık. Isınamadık, yatacak yer bulamadık, korkular yaşadık ama şu bir gerçek ki hiç aç kalmadık. Bir gözlemim var; savaştan bu yana her anlamda grafik hep yukarıya ve iyiye doğru gitti. Ancak şu anki durumda daha yukarı maalesef gidemiyor. Ulaşılan noktayı da tutmakta zorluk çekiyoruz.

A. Her şey teknoloji ile birlikte son derece rahat ulaşılabilir ve tüketilebilir olduğu için bunun zorluğunu ve insanı boşa çıkarışını yaşıyoruz hepimiz. Bunu bir başka deyişle kriz diye de adlandırabiliriz. Örneğin eskiden mahallede bir ressam’ın ya da sanatçı’nın olması son derece önemli bir olaydı. Şimdi Google’a girip suluboya sanatçısı diye arattığınızda karşınızda binlerce sonuç görüyorsunuz. İyi ya da kötü. Doğru ya da yanlış.  Referans noktamızı kaybetmiş durumdayız. Ortada bir enflasyon var.

G. Tabi, bu durumda sanatçı kapasitesi veya kalitesi değil daha iyi pazarlanması ile ön plana çıkıyor. Galeriler de bunda belirleyici oluyor.

A. Burada ismiyle manidar bir sergi yaptınız… Türkiye hakkında neler söyleyeceksiniz?

G. Şimdi tabi Avusturya’dan bakınca Türkiye bir tatil ülkesi olarak tanınıyor. İstanbul çok büyük bir şehir. Nasıl doğudan gelenlerin burada uyum sağlaması zor oluyorsa, buradan da Viyana’ya gidenlerin uyum sağlaması aynı şekilde zor olabiliyor. Bu olumsuz bir şey olarak algılanmasın. Mesela Türkler mangal yapmayı severler. Viyana’da da Türkler bir araya gelir ve mangal yaparlar. İçlerine dönük yaşıyorlar. Uyum sağlamaya çalışmıyorlar. Uyumlarını kendilerine dönük oluşturuyorlar. Aslında birlikte yaşıyor gibi görünüyorlar ama aslında yan yana yaşıyorlar.

A. O muhtemelen göçebe olmamızdan kaynaklanıyor. Atalarımızdan gelen bir miras bu. Tekrar sanata dönecek olursak. Yeni sanat akımları ve bunların sanatçıları hakkında neler düşünüyorsunuz? Enstolasyonlar, videolar, performanslar…

G. Özellikle benim ikinci alanım olan heykelde bütün hepsi değil tabi ama “Yeni Sanatçılar” dedikleriniz örneğin, iş detaya geldi mi geri basıyorlar. Mesela heykelde göz yapılacaksa iki delik açıyorlar. Budur diyorlar. Mesela ben göz yapılacaksa o gözü yaparım. Detay çalışmaktan kaçınmam. İş zorlaşmaya başladığı zaman onlar bırakıyorlar, bu benim sanat anlayışım diyorlar. Sanatları da orada bitiyor. Bir eserin karşısında durup düşünüyorsanız o sanattır. Şu anki akımda ise halledilmiş olan değilde, tamamlanmamış olan şey sanat olarak adlandırılıyor. Biz eski nesiliz tabiki, daha tutucu düşünüyoruz.

A. Çok teşekkürler bu keyifli sohbet için.

UFO

Pera Film, 18 Ağustos – 3 Ekim 2010 tarihleri arasında Japonya Medya Sanatları Festivali İstanbul’da – 2010 sergisi kapsamında, geçmiş festivallerden ödüllü “Kısa Videolar” programını Pera Müzesi Oditoryumu’nda gösterime sunuyor. Program 11., 12. ve 13. festivallerden animasyon, kurmaca, dijital alanlarında ödül almış, başarılı kısa videoları bir araya getiriyor.

Program:

• 13. Japonya Medya Sanatları Festivali / 13th Japan Media Arts Festival, 84’

• 12. Japonya Medya Sanatları Festivali / 12th Japan Media Arts Festival, 78’

• 11. Japonya Medya Sanatları Festivali / 11th Japan Media Arts Festival, 74’

Pera Müzesi Oditoryumu

Meşrutiyet Cad. No: 65, Tepebaşı

Tel: (212) 334 99 00

Gösterim ücreti: “Kısa Videolar” müze biletiyle ücretsiz izlenebilir.

Inception Film Afişi

Serdar Gencer /Artimetre

Christopher Nolan’dan yeni bir fiyasko!

Inception-Başlangıç filmi 80′li yıllardaki teknik imkanlarla çekilmiş olsaydı, kuşkusuz şimdikinden daha değerli ve akılda kalır yanları olurdu. Fakat bu hali ile, bir filmden çok henüz tamamlanmamış bir özel efekt curcunasına benziyor. Filmin geneline yayılmış, anlaşılır-takip edilebilir bir konudan çok, katman katman olmuş, içiçe girmiş ayağı sağlam bir yere basamayan soyut alanlarda dolaşıyor.

Bir insanın rüyasına giriliyor, rüyasında zihnine bir fikir yerleştiriliyor. Kişi hiçbir şeyin farkında değil. Uyandıktan sonra, hayatına kaldığı yerden devam edecek. Ama bir farkla; rüyasında zihnine ekilen fikir, bundan sonraki hayatını şekillendirecek. Ana fikir bu kadar. Gerisi, önünün arkasının doldurulup bir film haline getirme çabası. Ama olmamış, üzgünüm…

Meseledir; 150 dakika boyunca susmayan Hans Zimmer müziği eşliğinde, içiçe girmiş rüyalarda sürekli değişen mekanlar, garip kovalamacalar içinde o rüyadan öbürüne geçişler…Ve filmin sonuna gelindiğinde, “bu kadar aksiyon ne içindi?”, “Bu adam çocuklarına kavuşmak için mi o kadar tehlike atlattı yani?” sorularına adamakıllı bir cevabın olmaması, gerçekten meseledir!

 Teknik imkanların yüksekliği, bütçenin miktarı, o kadar ünlü oyuncu.. Hepsinden ortaya çıkarılan malesef bir özel efekt pornografisi, başka birşey değil. Oysa yönetmen, elindeki malzemeyi gerektiği dozda kullanabilmeyi başarabilseydi, Matrix’ten daha iyi bir film çıkabilirdi ortaya. Sonu gelmez tekrarlar, bölük pörçük edilmiş planlar, dingin ve hareketli sahnelerin sürekli içiçe geçirilmesi.. Nolan’ın bir önceki filmi Dark Knight-Kara Şövalye de aynı sorunlara sahipti. Umarım artık akıllanır da, bu kadar parayı çarçur etmekten vazgeçer.

Söz etmeden geçemeyeceğim nokta da; herşeyin farkında olan ve hiçbirşeyde kolay kolay şaşırmayan tiplerin canlandırıldığı holivud oyunculuğunun artık bıkkınlık verdiğidir. Beyler biraz kendinizi geliştirin artık! Paranızı boşa harcıyorsunuz, benden söylemesi! Konuyu, daha kolay algılanır bir hale getirmeniz de, filminize yine gişe yaptırır. Ama aynı zamanda akılda kalır, hatırlanır bir yanınız da olur.

Filmin IMDB bilgileri için tıklayın! Trailer’i aşağıda izleyebilirsiniz.

Sarkis Suluboya Atölyesi

ÇAĞDAŞ SANAT ATÖLYESİ ÇOCUKLARI AKBANK SANAT’A DAVET EDİYOR

Çağdaş Sanat Atölyesi Ağustos ayı boyunca gerçekleştireceği özel workshop çalışmalarıyla çocukları Akbank Sanat’a bekliyor.

• MOBİL HEYKEL Mİ? O DA NE!.. / Atölye

Akbank Sanat Çağdaş Sanat Atölyesi, 19 ve 26 Ağustos tarihlerinde Barış Karayazgan koordinatörlüğündeki “MOBİL HEYKEL Mİ? O DA NE!.. “ workshoplarıyla çocukları buluşturuyor. Havada kendi ağırlığıyla süzülen ve sürekli değişik formlar alabilen heykellerle renkli ve hareketli saatler yaşatacak olan etkinlikte çocuklar hem Mobil Heykelin duayeni sayılan Amerikalı Sanatçı Alexander CALDER’ı tanıma, hem de renkli mobil heykeller yaratmak fırsatı bulacaklar. PACE Çocuk Sanat Merkezi ve Akbank Sanat işbirliği ile 19 ve 26 Ağustos tarihlerinde gerçekleştirilecek atölye çalışması, 7-14 yaş grubundaki çocuklara hayallerindeki mobil heykelleri yapma ve hatta bu heykellerle oynama imkanı sunuyor.

19 Ağustos Perşembe 11.30 -13.00

26 Ağustos Perşembe 11.30 -13.00

Bilet fiyatı: 5 TL

“Sarkis Su İçinde Suluboya”

Akbank Çağdaş Sanat Atölyesi’nin temmuz ayındaki çocuklara özel bir diğer etkinliği ise “Sarkis Su İçinde Suluboya”. 6-12 yaş arası çocukların katılabileceği etkinlikte çocuklar eğitmen gözetiminde Sarkis’in su içinde suluboya tekniğini öğrenecekler.

21 Ağustos Cumartesi 11.30 -12.30

28 Ağustos Cumartesi 11.30 -12.30

Bilet fiyatı: 5 TL

www.akbanksanat.com

Kaloshi'den Bir Heykel

Yaklaşık on yıldır ülkemizde yaşayan Makedonya uyruklu heykeltıraş Kaloshi, 1979 Üsküp doğumludur. 1993-1997 Üsküp “2 Ağustos” Lazar Liçenoski Güzel Sanatlar Lisesi Heykel Bölümünü, 1997-1999 Aziz Kiril i Metodi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü, 2001-2007 Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü bitirmiştir. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Ünivesitesi Heykel Yüksek Lisans Programına devam etmektedir.

Heykeltıraş Kaloshi, Türkiye’de ki ilk kişisel sergisini 15 Eylül – 3 Ekim 2010 tarihleri arasında Arnavutköy Galeri Selvin’de gerçekleştiriyor.

Kaloshi’nin genellikle küçük boyutlu kadın heykellerinde hareket olgusunun şaşırtıcı bir doğallıkta heykellerine yansıtması onun ‘Fütürist’ yaklaşımına adeta bir ferahlık getiriyor. Sanatçı yapıtlarını oluşturma sürecini şöyle dile getiriyor:

“Benim için önemli olan, heykellerimdeki hareketi oluşturan etkilerin kompozisyonlarda ‘o anki duruma yansımasıdır.”

Kaloshi’nin heykellerinde herhangi bir figürü oluşturan formlar dizgesi içinde küçük veya büyük parçalanmalar, keskin veya yumuşak geçişlerle dolaşan bir hareket olgusu söz konusudur. Bu hareket, sanatçının yapıtlarında, düşünceleriyle eşzamanlı olarak eskiz görünümlü figürler biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Sanatçı, anlık duyumlarının kilde biçimlenme sürecini şu şekilde ifade ediyor;

“Duygularımla biçim arasına mesafe koymadan, heykellerime derin anlamlar yüklemeden ve safsataya yer bırakmayacak şekilde, onların en doğal ve en saf haliyle ortaya çıkmasını istedim.”

Sanatçının heykellerinde dikkat çeken önemli nokta da, heykel sanatının özelliklerinden biri olan “an’ın seçilerek dondurulması” durumunu değiştirmek için kompozisyonun bütününde dolaşan hareketi çoğaltarak ‘o an’ın farklı duyumlarını yansıtma çabasıdır. Kaloşi’nin, hareket olgusunu şaşırtıcı bir doğallıkla heykellerine aktarması, ‘Hız’la özdeşleştirilen Fütürist yaklaşıma adeta bir ferahlık getirmektedir.

Kaloshi’nin heykelleri 15 Eylül – 3 Ekim 2010 tarihleri arasında Galeri Selvin’de izleyicilerini bekliyor.

GALERİ SELVİN

Arnavutköy Dere Sok.No:3

Arnavutköy, Beşiktaş İstanbul

Tel: 212.263 74 81

selvincg@gmail.com

Çocuklar İstanbul Modern'de...

İstanbul Modern, 15 Temmuz-24 Ekim 2010 tarihleri arasında düzenlenen “Hüseyin Çağlayan: 1994-2010” sergisine paralel olarak İstanbul Moda Akademisi (IMA) işbirliği ve Eğitim Sponsoru Garanti Bankası’nın katkılarıyla çocuklar, gençler ve aileler için özel atölye çalışmaları tasarladı. “Moda Tasarım Atölyeleri” başlıklı program kapsamında İstanbul Modern’de gerçekleşen atölyelerde çocuklar ve aileler moda ürünleri yaratırken, İstanbul Moda Akademisi’nde düzenlenen çalışmalarda ise gençler moda tasarımı kavramını ayrıntılı olarak ele alıyor.

İstanbul Modern’de Hüseyin Çağlayan’ın “Hareketsizlik” (İlkbahar/Yaz 2009) başlıklı koleksiyonundan esinlenerek tasarlanan ve “hız” kavramının modayla ilişkisinin ele alındığı “Dijital Çağda Tasarım” başlıklı atölye çalışmasına 7-12 yaş grubundan çocuklar ücretsiz olarak katılabiliyor. Hüseyin Çağlayan’ın “Önce Eksi Şimdi” (İlkbahar/Yaz 2000) başlıklı koleksiyonundan ilham alan ve tasarımda “doğa” kavramının ele alındığı “Doğadan Etkilenen Moda” başlıklı atölyeye ise 4-6 yaş arasında çocuğu olan tüm aileler ücretsiz olarak katılabiliyor.

İstanbul Moda Akademisi’nde lise düzeyindeki gençler için, bir buçuk gün süren “Eskiz Defteri”; 19-23 yaş arasındaki gençler içinse üç gün süren ve tasarımcı Rosemary Wallin tarafından yürütülen “Proje: Transformasyon” başlıklı atölye çalışmaları düzenleniyor. Bu atölyede gençler, Hüseyin Çağlayan’ın çalışmalarındaki “Transformasyon” kavramından yola çıkarak, önyargıları yıkan, varsayımları kıran yeni formlar ve öyküler yaratıyor. Bu atölyelere katılım da ücretsiz.

7-12 yaş grubuna yönelik “Dijital Çağda Tasarım”

İstanbul Modern’de çocuklar için düzenen atölye çalışması “Dijital Çağda Tasarım” ismini taşıyor. Hüseyin Çağlayan’ın “Hareketsizlik” (İlkbahar/Yaz 2009) başlıklı koleksiyonundan esinlenerek tasarlanan ve 7-12 yaş grubundan çocukların ücretsiz olarak katılabileceği bu atölyede “hız” kavramının modayla ilişkisi ele alınıyor. Atölyede çocuklar bilgisayar panelleri, elektronik cihaz parçaları ve alüminyum folyoları bir araya getirip, malzemelerin işlev ve formlarını değiştirerek yarattıkları yeni formlarla giysiler tasarlıyorlar. Böylece tasarımda üçüncü boyutun inceliklerini ve bir tasarım ürünü ortaya koymanın yollarını paylaşarak öğreniyorlar. Atölye çalışmaları 31 Temmuz, 7 Ağustos, 21 Ağustos, 4 Eylül 2010 tarihlerinde, 13.00-15.30 saatleri arasında gerçekleştiriliyor.

4-6 yaş çocuklara ve ailelere özel “Doğadan Etkilenen Moda”

İstanbul Modern’de ailelere özel gerçekleştirilen atölye çalışması ise “Doğadan Etkilenen Moda” ismini taşıyor. Hüseyin Çağlayan’ın “Önce Eksi Şimdi” (İlkbahar/Yaz 2000) başlıklı koleksiyonundan esinlenerek tasarlanan ve 4-6 yaşında çocuğu olan tüm ailelerin ücretsiz olarak katılabildiği bu atölyede, tasarımda “doğa” ve “teknoloji” kavramları ele alınıyor. Bu atölyede çocuklar ve aileleri plastik, metal ve doğal dokulu malzemeleri kullanarak doğadan ilham alan üç boyutlu bir moda ürünü yaratıyor. Atölye çalışmaları 1 Ağustos, 15 Ağustos, 5 Eylül, 19 Eylül 2010 tarihlerinde, 13.00-15.30 saatleri arasında gerçekleştiriliyor.

İstanbul Modern’de 7-12 yaş grubu çocuklar için gerçekleştirilen “Dijital Çağda Tasarım” ve 4-6 yaş grubundan çocuğu olan aileler için gerçekleştirilecek “Doğadan Etkilenen Moda” isimli etkinlikler hakkında detaylı bilgi almak ve rezervasyon yaptırmak için 0212 334 73 41 numaralı telefona başvurulabilir.

Gençlerin portfolyolarına yönelik “Eskiz Defteri”

İstanbul Moda Akademisi’de gençler için hazırlanan ve bir buçuk gün süren atölye çalışması “Eskiz Defteri” ismini taşıyor. Bu atölye, moda tasarımı konusunda kendine portfolyo oluşturmak isteyen lise düzeyindeki gençler için ücretsiz olarak düzenleniyor. Atölyede gençler gelenekten çağdaşa uzanan bir yaklaşımda görseller toplayor, araştırmalar yapıyor, malzemeleri bir araya getireriyor ve üç boyutlu yeni formlar yaratıyorlar. Bu yaratım süreci boyunca yapılacak eskiz çalışmalarında gençlerin kendilerine bir anlatı dili oluşturmaları atölyenin temel amacı. Gençler çizgi, renk, doku, desen ve ritim gibi sanat ve tasarımın temel unsurlarıyla kendine özgü, zengin, vurucu eskizler yaratarak portfolyolarını güçlendirmenin yollarını keşfediyorlar. 13 Ekim’de 17.00-19.00 ve 16 Ekim’de 10.00-16.00 saatleri arasında gerçekleştirilen ve bir buçuk gün sürecen bu ücretsiz atölyeye başvuruda bulunan ilk 16 kişi kayıt yaptırabiliyor.

19-23 yaş gençler için “Proje: Transformasyon”

İstanbul Moda Akademisi’nde üç gün sürecek olan ve 19-23 yaş arasındaki gençler için tasarlanan atölye çalışması ise “Proje: Transformasyon” ismini taşıyor. Tasarımcı Rosemary Wallin tarafından gerçekleştirilen bu atölyede gençler, Hüseyin Çağlayan’ın sembol olarak kullandığı, elektrik aksamlı motorlarla kontrol ettiği ya da bir stili parçalayarak yeni formlar yarattığı giysilerindeki “Transformasyon” kavramını ele alıyor. Hüseyin Çağlayan’ın çalışmalarına dayanarak önyargıları yıkan, varsayımları kıran yeni formlar ve öyküler yaratıyorlar. 26-27 Temmuz’da 10.00-16.00 ve 28 Temmuz’da 10.00-13.00 saatleri arasında üç gün süren bu ücretsiz atölyeye başvuruda bulunan ilk 16 kişi kayıt yaptırabiliyor.

İstanbul Moda Akademi’nde lise öğrencilerine yönelik düzenlenen “Eskiz Defteri” ve 19-23 yaş grubundan gençler için gerçekleştirilecek olan “Proje: Transformasyon” isimli etkinlikler hakkında detaylı bilgi almak ve rezervasyon yaptırmak için 0212 219 41 41 -1209 numaralı telefona başvurulabilir.

Rosemary Wallin “Proje: Transformasyon” Programının Uygulamacısı

University of the Arts, Central Saint Martins’de Moda Tasarım, Yönetim ve Pazarlama bölümünde lisans eğitimi aldıktan sonra sonra Royal College of Art, Endüstriyel Tasarım Mühendisliği bölümünde yüksek lisansını tamamlayan Rosemary Wallin, 2001-2007 yılları arasında Luc Berjen, Coco de Mer gibi firmalarda freelance tasarım şefliği yaptı. Halen Venedik Üniversitesi, Design Lab programında ve Central Saint Martins’de tasarım eğitmenliği yapmaya devam ediyor. Wallin aynı zamanda HILO (ayakkabı tasarımı) ve AOS (lüks giyim ve aksesuar) adlı iki markanın da kurucusu.

Harro Pirch ve Salih Seckin Sevinc

Geçtiğimiz ay Taksim Sanat Galerisi’nde İstanbul Sanat Evi‘nin organize ettiği “Mon Amour Istanbul” isimli resim sergisi vardı. İki usta Viyana’lı sanatçı Gustav Just ve Harro Pirch’in fırçasından İstanbul’u izledik. Yaz olmasına rağmen yine de sergiye ilgi büyük oldu. Bu sergi esnasında iki sanatçıyla da ayrı ayrı röportaj yaptık ve onları daha yakından tanımaya çalıştık. Önümüzdeki dönemlerde bu iki ressam’ın Türkiye’de daha çok sergisine tanıklık edeceğiz. Çünkü onlar İstanbul’u ve Türkiye’yi çok seviyorlar. İlk röportajımız Harro Pirch ile oldu. Severek okumanız ümidi ile…

A. Evet, nedir? Nereden gelmektedir bu İstanbul sevdası?

H. Daha önce beş yıl İstanbul’da yaşadım. Bu zaman içinde İstanbul’u sevmeyi öğrendim. Son yirmi yıldır da her sene iki üç kere geliyorum.

A. En son “İstanbul’a Sevgilerle” isimli resim serginizde değişik teknikler gördük. Yağlıboya, suluboya, pastel gibi. Biraz bundan bahseder misiniz?

H. Suluboya’da önce kurşun kalem ile taslağı çiziyorum daha sonra suluboya ile renklendiriyorum. Ve yine bu taslaklardan yola çıkarak yağlıboya yapıyorum.

A. Peki en çok hangi teknik ile haşır neşir olmayı seviyorsunuz?

H. Pastel.

A. Peki neden?

H. İpek üzerine çalışıyorum ve çok hoşuma gidiyor.

A. Bu serginizde sadece peyzajlar görüyoruz. Daha öncesinde ne tarz çalışıyordunuz?

H. Önceleri portreler ve natürmortlar yaptım ve farklı tarzlar denedim tabi ve son durağım ve oturmuş olan tarzım peyzaj oldu.

A. Yeni jenerasyon sanat anlayışı için ne düşünüyorsunuz? Yani, tuvalsiz sanat? Yaptım işte, sanat oldu.” denen sanat için? Başka bir deyişle “emeksiz” sanat için?

H. Enstalasyonlar ve yeni sanat anlayışı da bir kendini tanımlama biçimi ama tabi bütün bunlar için bir de açıklama lazım. Ben öykü’nün dilini öğrendim. Benim bir yazım var bunu renklerle ve yaptıklarımla anlatıyorum. Bu yeni jenerasyon işler için yanında bir de açıklayıcı olması gerekebiliyor.

A. Serginizin ismi’nin “İstanbul’a Sevgilerle” olması çok manidar. Bunu iki Viyana’lı sanatçının söylemesi ise bu manidarlığı iki misli arttırıyor. Türkiye hakkında neler düşünüyorsunuz?

H. Ben İstanbul’u çok seviyorum. İstanbul’da yaşayan birçok arkadaşım, dostum var. Onlarla gayet iyi anlaşıyorum fakat farklı kültürlerden geliyoruz.  Bu da uyumu bazen zorlaştırabiliyor.

A. Resim dışında ne yaparsınız?

H. Viyana’da bir bahçem var. Çoğunlukla onunla uğraşırım.

A. Çocuklarınız?

H. Bir oğlum bir kızım var.

A. Maaşallah  (Gülüşmeler)

H. Oğlum yedi yaşına kadar burada okudu ve çok iyi Türkçe biliyor. Ayrıca daha sonra Viyana’da Türkoloji ve Arap Filolojisi okudu. Osmanlıca’da biliyor.

A. Çocuklarınızdan sizin gibi resme, sanata ilgi duyan var mı?

H. Kızım Amerika’da çift dalda eğitim gördü. Politika ve Sanat. O da resim yapar.

A. Başka eklemek isteyeceğiniz bir şey var mı? İlerleyen dönemlerde Türkiye’de yeni sergileriniz olacak mı?

H. Resimle uğraşmak isteyenlere söyleyeceğim; bu işi bir meslek haline getirsinler. Yetenek ayrı birşey ama üzerine çok emek vermek gerekiyor. Daha çok sergi açmam gerektiği hissiyatı bende hala hakim mesela.

A. Birde siz İkinci Dünya Savaşı üzerine dünya’ya geldiniz. “Savaş Çocukları”sınız. Bunun sanatınıza ne gibi etkileri oldu?

H. Dedem savaş zamanında çiftçiydi. Bizim de onların yanında yaşamamız gerekiyordu. Bir çiftlik hayatı yaşanıyordu ve biz bu savaşın etkisini çiftlikte hiç hissetmedik.

Pera'da Çocuklara Eğitim

Küçük Sanatçılar ve Küçük Tasarımcılar Pera Eğitim’de 20 – 25 Temmuz tarihleri arasında Yaratıcılık Atölyeleri çalışmalarına başlıyor.

İkişer günlük sürelerle gerçekleşecek atölye çalışmalarında çocuklar önce kendi tasarladıkları müze mekânlarını yaratıyor sonra da sergilerinin hazırlıklarına başlıyorlar. Sanat eserlerini şekillendirip, sergilerini düzenledikten sonra açılış için ailelerini bekliyorlar.

İlk gün hayallerindeki müze mekânını yaratıp sergi için ilk hazırlıklara başlıyorlar. İkinci gün ise yaratıcılıklarını kullanarak farklı malzemeler kullanarak sanat eserlerinin (resim ve heykel) minik kopyalarını yapıyorlar, tasarladıkları sergi mekanlarına yerleştiriyorlar ve böylece müzelerini tamamlıyorlar.

Sanatçılıktan küratörlüğe uzanan ikişer günlük yaratıcılık atölyesi çocuklara becerilerini hem de hayalgüçlerini geliştirme fırsatı sunuyor.

Atölye çalışmaları:

I. grup: 20 Temmuz, Salı 10:00-12:00

23 Temmuz, Cuma 10:00-12:00

II. grup: 20 Temmuz, Salı 12:15-14:15

23 Temmuz, Cuma 12.15-14.15

III. grup: 21 Temmuz, Çarşamba 10:00-12:00

25 Temmuz, Pazar 12:00-14:00

IV. grup:21 Temmuz, Çarşamba 12:15-14:15

25 Temmuz, Pazar 14:15-16:15

Katılım bedeli: 80 TL

Rezervasyon için: 0212. 334 99 00 / 4 — Katılım için rezervasyon gereklidir.

Adres:

Meşrutiyet Caddesi No:65

34443 Tepebaşı / Beyoğlu – İSTANBUL

Tel: +90 212 334 99 00