Banu Küçüksubaşı

Paul Kasmin Gallery ve David LaChapelle Akaretler’de:
Kurgulanmış Dünyaların Cilalanmış İmajları

Angelina Jolie

Newyork’lu Paul Kasmin Gallery Aralık başında İstanbul’da bir şube açtı ve bu açılışı daha çok moda ve reklam fotoğrafları ve ironik tarzı ile ün yapmış fotoğrafçı ve film yönetmeni David LaChapell’in  ‘Documents of Desire & Disaster’ (Arzu ve Felaketin Belgeleri) adlı sergisi ile onurlandırdı.

LaChapelle  fotoğraflarında buram buram popüler kültür ve onun yüzeysel materyalizmini  konuşturduğu, dünyaca  ünlü, her biri kendi alanında idolleşmiş film yıldızı, manken, pop-star ve sosyete simalarını kışkırtıcı ve düşündürücü pozlarla İstanbullulara sunuyor. Yapay bir biçimde detaylandırılmış kurgular eşliğinde popüler kültür ve bu kültür içinde anlamını yitirmiş klişeleri en abartılı biçimde yansıtarak çoğu izleyicinin gözden kaçırdığı ironik ve eleştirel bir yaklaşım sunmuş. Dünyanın para, imaj ve insanlara onlarsız değerli olamayacakları yanılsamasını yaratan simgeler üzerine döndüğü günümüzde bunlara kapılarak kendine has özelliklerini yitiren, kişisizliksizleşen toplumun belli bir kesimini ve bu kesime hayranlık duyanları renkli bir biçimde eleştirmiş. Ünlülerin halka yansıttıkları imajları abartarak aslında bunların ne kadar gerçek dışı olduğuna vurgu yapmış.

Paris Hilton

LaChapelle’in işleri oldukça renkli, eğlenceli ve bu işlerde estetik kaygıların son derece gözetildiği aşikar. Aynı pop kültür ve onun aktörleri gibi… Fotoğraflarda cinsellik, para, imajlar, kurgulanmış mekanlar, oyuncak bebek insanlar, renkli bir görsel patlama yaratırken yüzeysellik ve içi boşaltılmış kavramlar bizimle göz teması kuruyor. Günümüzün gerçeklik ve sanallık yanılsamasını sorguluyor.

Paul Kasmin Gallery’nin bünyesinde birçok soyut, kavramsal çalışan sanatçısı varken özellikle Akaretler ve buranın müdavimi kesime hitap edecek idol, simge ve figüratif yaklaşımı sunuyor olmasını çok anlamlı buluyorum. Sosyetenin bol, entellektüel kesimin seyrek olduğu açılışının bir galeri açılışı değilde bir gece klübü açılışı gibi düzenlenmesinin de,  LaChapelle’in  popüler yaklaşımının bir tamamlayıcısı olarak özellikle kurgulandığını düşünüyorum.Paul Kasmin Gallery’yi gittikçe aynılaşan, kimliksizleşen, materyalizmin hakkını sonuna kadar veren Türk toplumunun lokomotiflerini ve onları hayranlıkla taklit eden vagonları  bir araya toplayarak  hepsine ayna tuttuğu için tebrik ediyorum. Documents of Desire & Disaster 29 Ocak 2011 tarihine dek görülebilir.