Vavien - Film Afis

Sinem Ergun – Artimetre

Gösterimdeyken birtürlü gidememiştim ve sanki ne kaçırdığımı biliyormuşum gibi hep aklımda kalan bir film olmuştu. Aylar sonra dvd’si çıktı da nihayet izledim ve çok beğendim. Belki Engin Günaydın’ın Burhan Abi karakterinden sonra bir önyargı oluşabilir zihinlerde ama bu büyük hata olur, burada bambaşka bir karakter var, sıradan, içimizden biri var. Buram buram espri kokmuyor film, zorlama güldürü yok, durumların yarattığı komik anlar var, bir insanın düştüğü haller var, beynin durduğu anlar var, tüm bunların yanında izleyiciyi diken üstünde oturtan bir hikaye var.

Vizyonda gereken ilgiyi ve başarıyı yakalayamayan Vavien haklı ödüllerine birer birer kavuşuyor. Önce 3 dalda Yeşilçam Ödüllerinin, arkasından 5 dalda Siyad Ödüllerinin ve son olarak da İstanbul Film Festivalinde 3 ödülün sahibi oldu.

Beyaz perdede çok az süre gösterimde kalan film bence yeterli ilgiyi göremedi. Dvd’sinin piyasaya çıkması ise aylar sürdü. Reklam ve halkla ilişkiler çalışmalarının yetersiz kaldığının varsayımıyla elde ettiği ödüller sayesinde tekrardan dikkatleri çekeceğini umuyorum.

Senaryosunu Engin Günaydın’ın yazdığı ve yönetmenliğini Yağmur ve Durul Taylan kardeşlerin yaptığı filmde Engin Günaydın’ın yanısıra, muhteşem oyunculuklarıyla Binnur Kaya, Settar Tanrıöven ve İlker Aksum’da yeralmakta.

Vavien, özünde yalın bir hikayeyi anlatan film ama işlenişiyle hem komedi hem gerilim unsurlarını çok iyi yansıtıyor. Karakterlerin zaman zaman verdiği “es”ler izleyiciyi güldürürken aslında bazı göndermelerin saklandığı sahneler oluyor. Filmin en önemli özelliklerinden biri de tüm karakterler hakkında detaylı bilgi verilmesi böylelikle hikayede havada kalan hiçbir nokta olmuyor.

Önce belki de Vavien’in anlamıyla başlamak gerek.

Engin Günaydın, yaptığı bir söyleşide şöyle diyor, “Vavien’in kelime anlamı ‘gittigeldi’ demek, elektrikle ilgili bir terim. Biraz zihnin ikircikli hali ile de alakalı; insan zihniyle, lambanın yanıp sönmesiyle…. Zihin bazen gider, bazen de geri gelir. Bazen akıllı olursun, bazen gerizekâlı! Buralara da temas eden bir film.”

Tokat’ta yaşayan ve abisiyle bir elektrikçi dükkanının sahibi olan Celal borç içinde, mutsuz bir evliliğe sahip ve pavyonlara gitmeyi seven bir adamdır. Lise çağındaki oğlunun işi gücü yan komşularının kızıyla vakit geçirmektir. Karısı Sevilay, güzel yemek yapan bir yandan da ilçenin kadın kollarında görev alan, evine ve eşine bağlı sıradan bir kadındır. 3 kişilik bu aile içinde herkesin özenle gizlediği bir sırrı vardır ama aslında hiçbiri gizli değildir. Sevilay Almanya’da çalışan babasına ait olan ve her ay oradan gönderdiği paraları evde saklamaktadır. Celal, işteki mali sıkıntısı ve pavyondaki gözdesine sahip olabilmek için bu paralara el koymak üzere gözünü karartıp bir plan yapar.

Baştada söylediğim gibi Engin Günaydın burada bambaşka bir tipleme çiziyor, canlandırdığı karakterde hiçbir abartı yok, kendi halinde tipik bir yurdum insanı. Sevilay’ın her işe koşan, sevgi göremese de, aşağılansa da kocasına düşkün saf kadın rolünü mükemmel canlandıran Binnur Kaya ise bence filmin lokomotifi.

Cesur bir çıkışla başlayan filmde senaryo çok güzel ince ayrıntılarla donatılmış ve Atilla Özdemiroğlu’nun müzikleriyle harika bir bütünlük sağlanmış.Toplumsal birçok konunun detaylarda ele alındığı senaryoda evliliklerde kadın-erkek ilişkisi en uç noktada tartışılıyor aslında. Erkek figürünün ezici güç olduğu, iletişimsizliğin başgösterdiği, kadının psikolojik ve fiziksel şiddete maruz kalsa bile bununla bilerek isteyerek yaşamaya devam etmesi, soğuk ilişkiler dolayısıyla erkeklerin porno ve pavyon ihtiyacı, baba-oğul ilişkisinde dönüm noktası olan erkeklik belirtileri hikayenin içinde fark ettirilmeden ve komedi unsurlarıyla gözler önüne seriliyor.

Basit bir hikayesi varmış gibi görünen Vavien, birçok altmetinlerle donatılmış, traji-komik bir öykü, mükemmel oyuculuklar, akıllıca göndermeler, yerinde bir komedi ve gerilim dozuyla akıllarda kalacak bir film olacak.

Filmin IMDB bilgileri için tıklayın.